In deze voorstelling versmelten dans, geluid, poëzie en design tot een lange wandeling. Twee mensen spreken af elkaar te ontmoeten, maar raken de weg kwijt. Tussen samenkomen en mislopen in navigeren zij door een landschap van eenzaamheid en verlangen. The Bench (by accident) gaat niet over aankomen, maar over wat je vindt wanneer je de weg volledig kwijtraakt.
De wereld is absurd, en het is tijd om te accepteren dat het verkennen van die absurditeit de enige manier om die wereld eerlijk te ontmoeten. Deze performance volgt een to-do lijst: een opeenvolging van aanwijzingen, een manier om ons van A naar B te verplaatsen zonder precies te weten waar we naartoe gaan. In iets dat lijkt op een wachtkamer zwemt een vis in zijn eigen vijver. Een klok vergeet de tijd. Twee performers maken een reeks beloftes rondom de zin ‘Ik ga …’. In dit choreografische en linguïstieke spel raken ze de weg kwijt. Stemmen veranderen in oproepen. Stukje bij beetje roept het werk de diepzee op als een plek van resonans, ecologische rouw en collectief luisteren.
In de kern reflecteert The Bench op eenzaamheid en isolatie binnen stedelijke maatschappijen die geobsedeerd zijn door productiviteit en vooruitgang. In plaats van oplossingen te bieden doet de performance een ander voorstel: langzamer leven, verdwaald raken en luisteren als vormen van verzet. Volgend op hun autobiografische performance installatie last portrait (2025) keren ashleyho+domeniknaue terug naar SPRING met deze première. Artistiek begeeft het werk zich op de kruising tussen choreografie, tekst, geluid, beeld en ontwerp.
Dit is hun gedachtenexperiment over bezinning vanuit het perspectief van een generatie die probeert te bouwen aan een toekomst temidden van haast angstaanjagende “vooruitgang” of verval. Het werk wijst op de onmiskenbare waarheid dat onze toekomsten, nu meer dan ooit, in elkaar verwikkeld zijn. The Bench is waar we elkaar ontmoetten, en waar we elkaar weer terug zullen zien. Het is een verkenning van humor, en van redding door middel van fantasie.
The Bench wordt speels en een beetje pijnlijk.
Een gevoel dat op een avond kwam en weer verdween. De horizon die langzaam verdwijnt.
Hier, voor ons, een eenzaam stuk
Een verlangend stuk
Een stuk voor de romanticus, een somber hart
Een moment van heling stuk
Een diep-verlangen-naar-een-antwoord-van-wie-me-ook-maar-hoort stuk
Biografie
ashleyho+domeniknaue is een verzameling van ledematen en harten. Ze creëren transmediale performance-ervaringen, waarbij dans, poëzie, grafisch ontwerp en scenografische experimenten samenkomen. Voor hen is performance een sociale praktijk—een politiek maar intiem proces van transformatie. Hun werk richt zich niet op vaste thema’s, maar stelt een manier van zijn in de wereld voor, waarbij harde realiteiten worden benaderd met kwetsbaarheid en speelsheid. Als archeologen graven ze in hyperpersoonlijke verhalen en vertalen deze naar fysieke ervaringen die de collectieve verbeelding prikkelen.
Hun samenwerking is geworteld in vriendschap en wordt ondersteund door instituten zoals Dansateliers, workspacebrussels, Over het IJ, De Nieuwe Oost, CAMPO en Dance Nucleus. Hun werk is te zien geweest in Nederland, Singapore, België en Indonesië. Beiden studeerden in 2022 af aan de Dance Artist-opleiding van ArtEZ University of the Arts en zijn nu gevestigd in Amsterdam. Ze werken tussen Nederland, België en Singapore.
Van 2024 tot 2026 starten ze een tweejarig ontwikkeltraject met de Nieuwe Makers Regeling, in samenwerking met Dansateliers en SPRING Performing Arts Festival Utrecht. Momenteel werken ze aan The Bench (by accident), last portrait was het eerste project dat hieruit voortkwam uit de Nieuwe Makers Regeling.
ashleyho+domeniknaue waren in 2023 en 2024 ook op SPRING te zien met work-in-progress tijdens OFFSPRING. In 2025 speelde zij op SPRING met de voorstelling last portrait. Dit jaar tonen ze in de Blauwe Zaal in Stadsschouwburg Utrecht, hun nieuwste werk: The Bench (by accident).
Credits
Concept, choreografie, tekst, uitvoering: ashleyho+domeniknaue
Scenografie in samenwerking met: Liesje Knobel
Ontwerp van de bank: Max Purdon
Dramaturgie: Elowise Vandenbroecke
Geluidsontwerp: Domenik Naue, met coaching van Gary Shepherd
Grafisch ontwerp: Ho Yuhan Ashley, met coaching van Cleo Tsw
Campagnebeeld: Lonneke van der Palen
Technische leiding: Martin Kaffarnik
Mentoren: Ingrid Berger Myhre en Rita Bifulco
Productie & pr: Dansateliers
Coproductie: Dansateliers, SPRING Performing Arts Festival
Residentiesteun: Dance Nucleus (SG) in samenwerking met K3 – Centre for Choreography | Tanzplan
Hamburg, Milvus Artistic Research Centre, GROND, workspacebrussels
Gefinancierd door: Performing Arts Fund NL, Janivo Stichting
Beeld door: Lonneke van der Palen
