Verhalen vertellen (poëzie)

Hoe ogen en armen, lichamen ons meeslepen. Verhaal in en uit vertellen ze ons zonder wat te zeggen. Verhaal in en uit vinden we hen in benen, plaatsing, licht.
Een poetische reflectie van One Night’s Dance
Door: Marjolein Roozen

Eerste verhaal

licht geeft nooit mee, schept
de kaders van een eenzame dans
het hokje waarin wij jou zien

niets dan armen om achter te schuilen
behalve de gladde spieren van je rug
die zijn sterk genoeg
om onze blikken te dragen

samen vormen we je lijf
tot jouw licht net zo schijnt
shine baby, shine!
houd die schijn omhoog

wanneer de muziek wegvalt
spiegelen wij ons aan de moed
die jij voorschaduwt

Tweede verhaal

zaaien zonder stoppen
heen en weer tot
reikwijdte groeit in
vlak, volume, drift
Monsanto style

zaaien
tot het heiligste land bedekt is
alles moet eerst gezaaid
dan pas in gang gezet

dolend in de rondte zonder
richting, bestemming
vrije kopieën van elkaars bestaan
grijpen bij toeval in elkaar
vallen daarbij uiteen

creëren is vernietigen
en doen alsof je neus bloed

Derde verhaal

niets te zeggen
door jou niet
door het fluweel niet
door het publiek niet
door niemand niet

dat de zwarte stof rond je lijf danst
verraad een groeiende hartslag
beat-beat-beat
in controle leef je geluid
steeds harder, sneller
dat mooie lichaam bonkt
beat-beat-beat
breekt tot manie, verbrokkelt en
verliest meer dan deze paniek

nieuw ritme houdt je recht
nauwkeurig gebouwd maar
zoveel zonder gevoel
je doet mee, een beetje
danst ietwat, hinkelt

springt maar door
lang nadat
het donker wordt
we alleen nog het exit bord zien

Vierde verhaal

we bouwen onszelf op
elkaar:
gebruiken de ruggen van oma’s
om te rusten
vaders’ arm een uitkijkpost
verwachten contragewicht
van de liefde
vrienden als steunpunt

onmiskenbaar voortgebracht
een klus voor reuzen

voelen ons veilig vlijend
tegen hen aan
onder hen door
zoeken eigen ritme, beweging
hoe ver zit de rek erin

als het evenwicht gevonden is
ontwaakt de reus uit eeuwige slaap
richt zich op
traag, stroef, geliefd
en we rechten onszelf en staan
op vervlogen schouders

Door: Marjolein Roozen

Meer te weten komen over Marjolein?
Bekijk haar website: www.marjoleinroozen.com

Laatste nieuws