7 juni

In het kader van de tentoonstelling Encounters/ontmoetingen, in Mas, Antwerpen schreef Geert van der Speeten Kunst kijken met het lichaam voor De Standaard.be. Voor het artikel interviewde hij Gill Hart en Catrien Schreuder over hun betrokkenheid bij het Europese project Dancing Museums.


[...] Acht grote musea stapten in 2015 in het project Dancing museums. Het zocht uit hoever instellingen kunnen gaan door dans te integreren, vooral door de bezoekers erbij te betrekken. Zopas werd het project afgerond en geëvalueerd.

‘Musea praten en schrijven doorgaans te veel’, zegt Gill Hart, diensthoofd educatie van de National Gallery. ‘Informatie delen met je publiek kan ook een barrière vormen. Wij ­wilden bezoekers uitdagen om meer vanuit zichzelf naar kunst te kijken, vanuit de intuïtie en het lichaam. Dansers zijn experts op het vlak van fysieke beleving, en dat is een alternatief dat te lang over het hoofd gezien is.’


"Human Chair" - Dancing Museums, the National Gallery, London

Zweven
"Tijdens Dancing Museums hebben we veel verschillende settings en mogelijkheden uitgeprobeerd", zegt Catrien Schreuder, hoofd educatie en publieksbegeleiding van Museum Boijmans van Beuningen in Rotterdam. ‘We experimenteerden met de klassieke podiumopstelling. Met tijd en met duur. De choreografen en dansers werkten met vrijwilligers en met doel­groepen als kinderen of senioren. Vaak namen ze het publiek ook letterlijk bij de arm, liggend of hangend. Of in de human chair, waarbij een bezoeker opgetild werd om zwevend en vanuit een ongewoon perspectief naar kunst te kijken.’

Het resultaat was over de hele lijn positief. Hart: ‘De museumervaring was intensiever, bezoekers bleven langer. Vooral het Louvre, dat groot en druk is, zag door dansinterventies zijn bezoekersstromen vertragen.’ [...]

Lees het hele artikel hier.



« terug naar nieuwsoverzicht