Cristina Plana Leitao & Jasmina Krizaj

2013

Wat beweegt ons tussen een ongrijpbaar moment en het concrete, tussen alles of niets, tussen verveling en de verwachting van iets dat staat te gebeuren? Waarom is het zoveel interessanter als er iets gebeurt. Is interessant divers, virtuoos, echt, uitzonderlijk misschien? Is verveling langzaam, herhaling, leeg, oppervlakkig of middelmatig…?

The Very Boring Piece markeert een gebied waar iets bijna gebeurt. Waar iets bijna vorm krijgt. Het is een choreografie van de verwachting – een ruimte die de kijker in een bepaalde richting stuurt, maar op het randje van ambigue blijft, waardoor je perceptie een andere wending neemt. Maar wat als er niets gebeurt? Wat als toch iets gebeurt, maar je hebt het niet in de gaten? Wat als dat het is, wat zou moeten gebeuren? Voor het ontwikkelen van het stuk werken Cristina en Jasmina over een lange tijd, ze worden mede ondersteund door het Modul Dance project. 

“Dit is onze tweede samenwerking en hoewel we er enorm naar uitkijken, levert het ook een zekere spanning op. Een tweede keer is altijd spannend, een verwachting en verlangen om een geheel nieuw werk te maken en te volbrengen. Exact dit gevoel, is het stuk zelf. The Very Boring Piece kan bijna iedere vorm aannemen. Het creëren van mogelijkheden die uiteindelijk niks opleveren; een bijna ervaring, een bijna gevoel.”